Inwentaryzacja dendrologiczna
Inwentaryzacja dendrologiczna jest dokumentem, który zawiera zgodny z rzeczywistością wykaz roślin drzewiastych na danym terenie wraz ze wskazaniem ich przynależności taksonomicznej (do gatunku i/lub odmiany), podstawowych wymiarów, opisu stanu zdrowotnego i waloryzacji (w części opisowej) oraz lokalizacji (w części graficznej).
Zakres inwentaryzacji dendrologicznej
Zakres opisu roślin oraz ich waloryzacja, wykonywane są w zakresie adekwatnym do przeznaczenia dokumentacji lub oczekiwań za.
- Informacje wstępne na które składają się:
- dane adresowe i katastralne obszaru opracowania oraz dane zamawiającego;
- informacje dotyczące autora(ów) dokumentacji wraz ze wskazaniem wykształcenia kierunkowego lub posiadanego doświadczenia (w nawiązaniu do wymogów Zamawiającego);
- charakterystyka zastanej szaty roślinnej i sposobu zagospodarowania/użytkowania terenu oraz ogólny opis warunków siedliskowych w obszarze opracowania;
- informacje na temat wykorzystanej mapy zasadniczej i/lub innych dokumentów wyjściowych;
- data wykonania prac terenowych i złożenia dokumentacji oraz informacja o wykonanej dokumentacji fotograficznej;
- spis załączonych rysunków oraz podpis autora.
- Zestawienie tabelaryczne zinwentaryzowanych roślin, które obejmuje:
- numer inwentaryzacyjny rośliny, zgodny z załącznikiem graficznym;
- określenie gatunku i ewentualnie odmiany rośliny;
- wartości dendrometryczne roślin:
- dla drzew: obwód pnia lub pni [cm] mierzony na wysokości 130 cm ponad poziomem terenu, średnica rzutu korony [m], wysokość drzewa [m] (metodyki pomiarów opisano w Standardzie inspekcji i diagnostyki drzew);
- dla krzewów lub grup krzewów: powierzchnia rzutu [m2] i wysokość [m].
- drzewa, na których usunięcie nie jest wymagane uzyskanie pozwolenia, mogą być przedstawione i opisane w grupie[1].
- zwięzły opis stanu drzewa uzyskany metodą wizualną, który obejmuje:
- ogólne cechy drzewa i jego otoczenia: pochylenie pnia, kolizje z budowlami, infrastrukturą i innymi drzewami (np. zagłuszenie), zmiany poziomu terenu, szczególne cechy otoczenia drzewa wpływające na jego stan i siedlisko, obecność gatunków chronionych;
- cechy systemu korzeniowego i odziomka: napływy korzeniowe, odrosty korzeniowe, owocniki grzybów, odsłonięcie systemu korzeniowego, pęknięcie w odziomku, ubytki u podstawy pnia, uszkodzenie napływów korzeniowych, przysypanie lub odsłonięcie podstawy pnia;
- cechy pnia: deformacja pnia, odrośla, obecność rozwidleń V-kształtnych, narośla, pęknięcia pnia (podłużne i poprzeczne), wypróchnienia i ubytki (wraz z ich opisem), ślady po wyłamanym konarze, listwy (mrozowa lub piorunowa), ubytek kory lub uszkodzenie mechaniczne, ślady żerowania i otwory wylotowe owadów, ślady żerowania dzięciołów, obecność pnączy;
- cechy korony: asymetria lub deformacja korony, dziuple, ślady po wyłamanym konarze, obecność suchych gałęzi i konarów, zawieszony konar lub gałąź, obecność jemioły ze wskazaniem ilości stanowisk, ślady redukcji korony, obecność wiązań, gniazda ptasie.
Hasła powiązane
Operat dendrologiczny
Projekt ochrony zieleni
Dyskusja
Rodzaje inwentaryzacji dendrologicznych
Przepisy prawa oraz standardy branżowe, nie wskazują różnych typów inwentaryzacji dendrologicznej. W praktyce, dokumentacje o uproszczonym zakresie wykonywane są dla terenów gęsto zadrzewionych, gdzie Zamawiający nie potrzebuje dokładnego opisu roślin. Z drugiej strony, parki zabytkowe lub cenny starodrzew, będą wymagały bardziej dokładnych opisów z uwzględnieniem złożonych uwarunkowań. W takich przypadkach na wyraźne życzenie Zamawiającego wykonywane są dodatkowe analizy, opisy lub zestawienia.
[1] Zgodnie z Ustawą o ochronie przyrody, dla drzew, których obwód pnia mierzony na wysokości 5cm nie przekracza wymiarów: 80 cm – w przypadku topoli, wierzb, klonu jesionolistnego oraz klonu srebrzystego; 65 cm – w przypadku kasztanowca zwyczajnego, robinii akacjowej oraz platanu klonolistnego; 50 cm – w przypadku pozostałych gatunków drzew, należy podać obwód pnia mierzony na wysokości 5 cm. (stan z dnia. 25.09.2020)
